 |
 |
 |
|
|
هدفمند کردن یارانه ها
|
|
|
این روزها بحث هدفمند کردن یارانه ها که من اسم نقدی کردن یارانه را بیشتر برای آن می پسندم بحث روز است. فکر نکنم کسی با این موضوع که ما ایرانی ها در مصرف انرژی (و اصولا هر چیز دیگری) اصلا دقت نمی کنیم، مخالفتی داشته باشد البته نگفتم صرفه جوئی چون اصلا این رفتار مصرفی ما ربطی به صرفی جوئی ندارد ما در اصل درست مصرف کردن مشکل داریم صرفه جوئی پیشکشمان. کلی پلیس برایمان توضیح میدهد که وقتی به مسافرت می روید چراغهای خانه را روشن نگذارید چون وقتی در یک خانه چراغی تا صبح روشن باشد آقا دزده مطمئن میشود که کسی در خانه نیست، باز ما گوش نمی دهیم حالا تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل
در باب دلیل این درست مصرف نکردن هم فکر کنم اکثرا بر این نظر هستند که مهمترین دلیل آن ارزان بودن انرژی در ایران است در واقع اگر قرار بود ما پول واقعی این مصارف را بدهیم آن موقع همه میفهمیدیم که چه باید بکنیم. اما یک سوال اینجا مطرح میشود: موضوع به این سادگی را کسی تا به حال نفهمیده بود؟ دوران قبل از انقلاب رو کاری ندارم چون اونها حتما .... بودند ولی در این 30 ساله انقلاب کسی این موضوع رو نفهمیده بود؟ یعنی میشه قبول کرد که کسی تا به حال نفهمیده بود و یکدفعه آقای احمدی نژاد این موضوع رو فهمید؟ یا اینکه فهمیده بودند ولی کسی جرعت انجامش رو نداشته؟ (نقل به مضمون از صحبتهای آقای احمدی نژاد) قطعا فرض اول صحیح نیست. ولی پذیرش فرضیه دوم بنظرم دلیل عدم انجامش تا به حال بوده است البته منظور شجاعت آقای احمدی نژاد نیست منظورم ترس از طبعات انجام آنست
شاید استدلال هائی وجود داشته باشد که دیدید بنزین سهمیه بندی شد و هیچ اتفاقی نیفتاد؟ من از طراحان این استدلال این سوال را دارم با سهمیه بندی بنزین چقدر به اصلاح الگوی مصرف کمک شد؟ آیا با اینکار ما فهمیدیم که باید با وسیله نقلیه عمومی سفر کنیم؟ یا مثلا با اجرای این طرح مرفهین بی درد دیگر سوار پرادو نشدند یا اینکه آن مسافر کش بدبختی که برای تامین زندگی به این بنزین نیاز داشت بدبخت تر شد؟ یا اینکه مصرف بنزین ایران کم شد و وابستگی ما به خارج به طبع آن کمتر شده؟ نه اینطور نیست به آمار مصرف در سالهای قبل و بعد از سهمیه بندی نگاه کنید معلومتان می شود
استدلالهای مطرح شده از طرف موافقان حذف یهوئی یارانه ها عموما در حد تیم ملی است مثلا اینکه ما پول یارانه سوخت رو میدیم به خود مردم بعد خودشون هر کاری خواستند با این پول انجام بدهند مثلا برن ماشین بخرند (این عین جمله مطرح شده است) اعداد یارانه هم از ماهی 100 هزار تومان شروع شد و هی کم شد و عدد ماهی 10 هزار تومان هم شنیده شد اما واقعا این اتفاق خواهد افتاد یعنی آیا همینطور که آقای رئیس کل بانک مرکزی گفته دولت آماده هرگونه مبارزه با تورم ناشی از آزاد سازی قیمتها هست؟
آیا همه مردم میدانند که قرار است فقط "نیمی" از این یارانه های حذف شده بین مردم تقسیم شود حالا کاری به این نداریم که عادلانه است که این پول بین همه یکسان تقسیم شود یا خیر؟
آیا همه میدانند که برق فقط برای روشن کردن لامپ منزلشان استفاده نمی شود و مثلا کارخانه تولید شیر و پنیر و صدها کارخانه مشابه آن از برق استفاده میکنند و گران شدن برق یعنی گران شدن محصولات آنها؟
آیا همه می دانند که نسبت هزینه های انرژي به کلیه هزینه های خانوار در دهک های پائین بیش از 2 برابر نسبت به دهک های بالای جامعه است
از این دست سوالات بسیار زیاد است ولی مهمترین سوال در این خصوص اینست که چرا آقای احمدی نژاد می خواهد پول ناشی از حذف یارانه ها در بودجه سالانه نباشد و به یک صندوق خاص که تمام اختیارات آن به دست رئیس جمهور باشد ریخته شود و تا جائی پیش رفته است که اخیرا در اصفهان گفته است با این شرایط ما این لایحه را اجرا نمی کنیم (البته من قبل از این حرفها به خیلی ها گفته بودم که این لایحه اجرا نمی شود و هنوز هم بر همین عقیده هستم)
فکر کنم جواب به این سوال تکلیف نظریه شجاعت را نیز مشخص خواهد کرد
با توجه به اینکه این موضوع مطرح شده به هیچ عنوان سیاسی نیست لطفا دوستان مخالف این رو به جنبش سبز ربطش ندهند
|
|
|
|
(3 نظر)
|
(نظر بدهيد)
|
نوشته شده توسط
محمد استرابي
در تاريخ
1388/09/14
ساعت 8:42:42
|
|
|
|
<< بخشی از فرمان امیرالمومنین به مالك اشتر
|
ایل غریب >>
|
|
 |
|
 |
|
|
|
